Υπάρχει μια στιγμή στο Longyearbyen, τη βορειότερη πόλη του κόσμου, που κοιτάζεις το ρολόι σου και μετά τον ουρανό. Είναι 12 το μεσημέρι και το σκοτάδι είναι τόσο βαθύ, που το μυαλό σου δυσκολεύεται να επεξεργαστεί την πραγματικότητα. Αυτή είναι η Πολική Νύχτα.

Το “Μπλε Φως” που δεν ξεχνιέται Πριν το απόλυτο σκοτάδι κυριαρχήσει για εβδομάδες, υπάρχει το “μπλε φως”. Για λίγες ώρες την ημέρα, το χιόνι, οι παγετώνες και ο ουρανός παίρνουν μια απόκοσμη, ηλεκτρική μπλε απόχρωση. Είναι η πιο φωτογενής και μελαγχολικά όμορφη στιγμή που μπορεί να ζήσει ένας ταξιδιώτης. Δεν υπάρχει ήλιος, αλλά το φως που αντανακλάται στο χιόνι δημιουργεί μια ατμόσφαιρα που μοιάζει με όνειρο.

Τι σημαίνει να ταξιδεύεις στην Πολική Νύχτα:

• Βόρειο Σέλας το μεσημέρι Το Svalbard είναι το μοναδικό μέρος στον κόσμο όπου μπορείς να δεις την Aurora Borealis ενώ πίνεις τον μεσημεριανό σου καφέ. Χωρίς το φως της ημέρας να την “σβήνει”, η πράσινη κυρία του ουρανού εμφανίζεται συχνά πάνω από τα κεφάλια των λιγοστών κατοίκων. Το να βγαίνεις από το ξενοδοχείο το πρωί για πρωινό και να βλέπεις τον ουρανό να χορεύει σε αποχρώσεις του πράσινου και του μωβ, είναι κάτι που σου αλλάζει την κοσμοθεωρία.
• Η αίσθηση της κοινότητας: Στο Longyearbyen, το σκοτάδι φέρνει τους ανθρώπους κοντά. Οι παμπ και τα καφέ γίνονται τα “καταφύγια” ζεστασιάς, όπου οι ιστορίες ρέουν πιο εύκολα ανάμεσα σε ντόπιους και ταξιδιώτες.
• Η σιωπή: Έξω από την πόλη, η σιωπή είναι τόσο έντονη που την ακούς. Το μόνο που διακόπτει την ηρεμία είναι το τρίξιμο του πάγου και η ανάσα των σκυλιών husky που σε περιμένουν για μια βόλτα στο πουθενά.

Η καθημερινότητα στο “τίποτα” Η ζωή στην Πολική Νύχτα απαιτεί πειθαρχία. Οι κάτοικοι χρησιμοποιούν λάμπες φωτοθεραπείας για να κρατούν τα επίπεδα της βιταμίνης D και της διάθεσής τους ψηλά. Αλλά το πιο εντυπωσιακό είναι η σιωπή. Έξω από τα όρια της πόλης, εκεί που η απειλή της πολικής αρκούδας είναι πάντα παρούσα και η έξοδος επιτρέπεται μόνο με όπλο, η σιωπή είναι τόσο έντονη που την ακούς.

Το ταξίδι στο Svalbard τον χειμώνα δεν είναι “διακοπές”. Είναι μια αναμέτρηση με τα όρια σου. Είναι η συνειδητοποίηση ότι ο άνθρωπος μπορεί να βρει ζεστασιά και κοινότητα ακόμα και στις πιο αφιλόξενες συνθήκες του πλανήτη.

Επιβίωση ή Απόλαυση; Πολλοί με ρωτούν: “Δεν σε έπιασε κατάθλιψη στο σκοτάδι;”. Η απάντηση είναι όχι. Η Πολική Νύχτα σε αναγκάζει να στραφείς προς τα μέσα. Να εκτιμήσεις το μικρό φως ενός κεριού, τη ζεστασιά μιας κουβέρτας και το μεγαλείο ενός σύμπαντος που αποκαλύπτεται πάνω από το κεφάλι σου με δισεκατομμύρια αστέρια.

CTA: “Θα άντεχες 24 ώρες χωρίς ήλιο; Γράψε μου στα σχόλια αν η Πολική Νύχτα είναι στη λίστα σου ή αν προτιμάς τον Ήλιο του Μεσονυκτίου!”